Ne anlatacağını bilememe duygusundan doğan hisler belki de insanı insan yapan asıl oluşumlardır.
İnsan ne anlatacağını bilmediği zaman aslında gerçek anlamda bir şey anlatır. Anlatmak istemeyip anlaşılmayı beklerken bilhassa saç diplerinden parmak uçlarına kadar mürekkebe bulanmış haldeyken zaten anlatacaklarını anlatmıştır.
Sadece anlattığı canlı bunu idrak edememiştir ya da anlatıcı boş bir duvara anlatmıştır; kelimeleri es geçip sesleri yok sayarak tek boyutlu bir evrende sadece hareketlerle dile getirmiştir içindekileri.
Bazı şeyleri anlayabilmek için o şeyleri yaşamak gerekir.
Bazı şeyleri yaşamak içinse, gözyaşının kimyasını tatmak gerekir.
Burak R. Çiçek
