*
Kendi kalbinin bir başkasının içinde attığına inanıyor musun?
Sen bir budalasın!
*
İnsan aslında başlarken bir anlamda sonlandırmış da olmuyor mu her şeyi?
Tükenişin, sonun mutlak olduğu bir deneyimler uzantısının hangi noktası gerçekten tutunmaya değer?
*
Bir insanın kendisi için yaptığı seçimin çoğu zaman bir başkasının ya da büyük bir topluluğun 'kader' dediği şey olması ne büyük gariplik.
*
Çoğu zaman mutluluğumuzu, başkalarının mutsuzluğu üzerine kurguluyor olmamız mide bulandırıcı.
Bilincin bu kadar çok yara alıp paramparça ayrıştırıldığı bir yerde, onun bütünlüklü, çoğunluğun yararına bir şey ortaya çıkarabileceğine inanmak ne büyük şarlatanlık.
*
Lanet olsun iyiliğin egemenlerine
Yaşadım
Gördüm
ve
Tiksindim.
Jonas Burgert, Lotsucht, 2007
